![Doctors Encounter Israel ICEJ.TV](https://d3se5h4jwetnaq.cloudfront.net/wp-content/_e068953a037c27d14d082489ee9a47d4181f2df5_/uploads/sites/8/2023/08/doctors-encounter-israel-896x585.jpg)
Een lange weg, maar ICEJ helpt nieuwe immigranten artsen
Publicatiedatum - 21/08/2023Met duizenden Joodse nieuwe immigranten die momenteel elke maand Israël binnenstromen, voelt iedereen de urgentie om hen te helpen zich te vestigen, zelfs als we helpen met meer vluchten voor de volgende groep aankomsten. Deze instroom heeft nieuwe uitdagingen met zich meegebracht voor degenen die deze olim (nieuwkomers) verwelkomen. Maar het is mooi om te zien hoe mensen in het hele land hun hulp aanbieden.
![Kibbutz Merchavia](https://www.icej.org/wp-content/uploads/2023/08/aidprojects_0305-1013-1024x683.jpg)
De kibboetsen, met hun baanbrekende ethos van het vestigen van het land, behoorden tot degenen die van de gelegenheid gebruik maakten om “een eerste thuis in het thuisland” te bieden aan veel van de recente aankomsten. Hun omarming is bedoeld om deze immigranten een “zachtere landing” te geven.
Kibboets Merchavia, beroemd als het huis van Golda Meir voordat ze als premier van Israël diende, is zo’n plek die nieuwkomers verwelkomt. Het programma dat ze aanbieden – het enige in zijn soort op een kibboets – is speciaal gemaakt om medische professionals te helpen Hebreeuws te leren met een focus op medische terminologie, en een hercertificeringscursus te voltooien, zodat ze snel kunnen dienen op medisch gebied in Israël.
![Classroom briefing](https://www.icej.org/wp-content/uploads/2023/08/aidprojects_0305-1026-1024x683.jpg)
Toen we aankwamen voor een recente rondleiding, verplaatsten onze gastheren snel stoelen en tafels opzij in het belangrijkste Hebreeuwse klaslokaal en zetten gebak en drankjes klaar voor ons bezoek aan de immigrantenartsen die daar studeerden. We ontdekten dat het “opnieuw certificeren” op medisch gebied in Israël nogal wat moeite kost. Elke arts die we spraken, vereiste zeer verschillende en vaak complexe hercertificeringsprocessen, afhankelijk van hun vakgebied.
Karla*, tandarts van beroep, arriveerde in augustus 2022. Gelukkig voltooide ze de eerste twee niveaus van Hebreeuws en ontving ze haar licentie slechts zes maanden na aankomst, waardoor ze snel in een privékliniek kon gaan werken. Gevraagd naar haar eerste indrukken, antwoordde Karla:
![Kindergartens at Kibbutz](https://www.icej.org/wp-content/uploads/2023/08/aidprojects_0305-1017-1024x683.jpg)
“We vinden het leuk dat we hier leven, vooral de kleuterscholen. Dat alleen al zou misschien een reden zijn om in kibboets Merchavia te blijven! Er zijn veel interessante culturele evenementen, een goed sociaal leven, veel omringende hulp en vrienden. De volgende uitdaging zullen de medische Hebreeuwse lessen in Haifa zijn die we moeten doen.”
Omdat het leven in de kibboets ten zeerste werd aanbevolen, was Karla blij om te worden toegelaten tot dit speciale kibboetsprogramma en beschreef het als “een droom die uitkomt”. Gelukkig heeft ze ook veel familieleden die voor haar zijn gearriveerd, dus haar zesjarige zoon, Leo, heeft veel neven en nichten in de buurt.
Leo heeft ook een lokaal speelkameraadje, Mikhail, die ook zes jaar oud is en de zoon van de nieuwe immigrant Mila. De jongens hebben zich snel gesetteld en houden van de wijd open ruimtes en het warme weer. Voor Mila, een dermatoloog, zal het enige tijd duren om haar carrière weer op de rails te krijgen. Ten eerste wist ze als stadsmeisje niet zeker of ze op een kibboets wilde wonen. Igor, haar man, pleitte er echter voor en zei: “Je zult bij andere medische professionals zijn die hetzelfde doormaken als jij.”
Igor was manager in een bedrijf voordat hij afgelopen september naar Israël kwam, maar op dit moment studeert hij Hebreeuws en doet hij nogal bescheiden werk in een fabriek in Afula. Tot Mila’s verbazing geniet hij echt van de minder stressvolle baan. Later, denkt ze, gaat hij op zoek naar uitdagender werk.
“Het [kibboets medisch] programma is geweldig”, zei Mila. “In het begin vond ik de leefomstandigheden niet leuk, maar de hulp die ik heb gekregen was belangrijker. Het meest uitdagende tot nu toe is dat ik nog geen arts ben, en ik heb nog een hele weg te gaan. Eerst moet ik de voorbereidende cursus van 5 maanden voltooien… Na het behalen van het examen moet ik een stage van 6 maanden voltooien voordat ik een licentie krijg. Pas dan kan ik aan de slag met de specialisatie dermatologie.” “De geneeskunde is hier heel anders”, legt Mila uit. “Omdat ik maar 5 jaar ervaring had, zal mijn weg lang en moeilijk zijn. Aan de andere kant heb ik vrij snel een nieuwe taal geleerd. Ook voel ik hier een nieuw gevoel van vrijheid dat ik nog steeds niet heb opgenomen. We zijn nog steeds aan het ontdekken en genieten. Ik wil u bedanken voor alles wat u voor ons doet. “Hoewel ze nog steeds niet zeker weet waar ze zich permanent zullen vestigen, weet Mila dat haar toekomst in de stad ligt, niet op het platteland!
De ICEJ is verheugd om de weg voor deze medische professionals te vergemakkelijken door de cursussen voor het licentieproces te sponsoren. We weten dat deze hulp essentieel is, zowel voor hen als voor Israël, omdat hier dringend meer medische professionals nodig zijn. Bovendien, toen we hoorden over de versleten staat van de woonvertrekken in kibboets Merchavia, stapten we in om te helpen bij het renoveren van de immigrantenhuizen om ze comfortabeler te maken voor de nieuwkomers.
Sasha arriveerde vorig jaar ook, na haar enige dochter die op een jongerenprogramma van het Joods Agentschap kwam en bleef. Omdat ze weduwe is en haar ouders zijn overleden, was het logisch dat Sasha bij haar dochter was. Ons hele gesprek met haar was in het Hebreeuws, wat we erg indrukwekkend vonden gezien de korte tijd dat ze in het land is geweest. Ze vertrouwde toe dat “het geheim mijn geweldige ulpan-leraar is – de beste van het land!”
Sasha arriveerde in Israël met 14 jaar ervaring als psychiatrisch arts. Hoewel ze haar certificering van het ministerie van Volksgezondheid heeft ontvangen, moet ze nog steeds zes maanden stage lopen met peer supervision. Als ze haar een gunstig advies geven, kan ze het vereiste licentie-examen overslaan en haar algemene medische licentie ontvangen. De volgende fase zou zijn om stage te lopen voor haar specialiteit psychiatrie – de langste van alle stages op 6-7 jaar. Ze heeft goede hoop dat met goede aanbevelingen de stage wordt ingekort. Al deze eisen zijn nogal ontmoedigend, maar haar dochter is hier gelukkig en de hele familie van haar man is in Israël. Dus is ze vastbesloten om door te gaan.
![](https://d3se5h4jwetnaq.cloudfront.net/wp-content/_421533bf02983cdf4d471410c1c9148e6a1a9b20_/uploads/sites/8/2023/08/aidprojects_0305-1028-1024x683-1.jpg)
Toen we terugkeerden naar Jeruzalem, werd ik er weer aan herinnerd hoeveel moed en lef het vergt om je leven weer op te pakken en helemaal opnieuw te beginnen in een nieuw land. Men moet resoluut zijn en hard werken om alles opnieuw te beginnen. We groeten deze artsen voor hun harde werk en wensen hen veel succes bij hun studie. Het is zo’n vreugde om hen te helpen deze uitdagingen het hoofd te bieden en te overwinnen. Dit zou niet mogelijk zijn zonder de vrijgevigheid van onze vele christelijke vrienden wereldwijd. Heel hartelijk bedankt!
door Nicole Yoder, ICEJ staf